دوش ملایک بخست غاشیه حکم او

عاقله کاف و لام طفل دبستان او

گیسوی حوا شناس پرچم منجوق او

عطسه آدم شناس شیهه یکران او

گوش خلایق بسفت حاقه فرمان او

هم به ثنای پدر ختم کنم چون مقیم

نان من از خوان اوست، جامگی از خان او