گوش خلایق بسفت حاقه فرمان او

گیسوی حوا شناس پرچم منجوق او

عطسه آدم شناس شیهه یکران او

دوش ملایک بخست غاشیه حکم او

هم به ثنای پدر ختم کنم چون مقیم

نان من از خوان اوست، جامگی از خان او

عقل درختی است پیر منتظر آن کز او