ما را به هر دو صبح دو عید است و جان ما

مرغان شب شناس نواخوان صبح گاه

صبح شما دمی است، دم ما هزار صبح

هر پنج وقت ما شده یکسان صبح گاه

مرغی است فربه از پی قربان صبح گاه

تسکین جان گرم دلان را کنیم سرد

چون دم برآوریم به دامان صبح گاه