پس ذره ناکرده کم، ما تن زده تا ریخته

ای صد یک از عشقت خرد، جان صیدت از یک تا به صد

چشم تو در یک چشم زد، صد خون تنها ریخته

ای ریخته سیل ستم بر جان ما سر تا قدم

ماهی و جوزا زیورت، وز رشک زیور در برت

از غمزه چون نشترت مه خون جوزا ریخته

محراب قیصر کوی تو، عید مسیحا روی تو