محراب قیصر کوی تو، عید مسیحا روی تو

پس ذره ناکرده کم، ما تن زده تا ریخته

ماهی و جوزا زیورت، وز رشک زیور در برت

از غمزه چون نشترت مه خون جوزا ریخته

عود الصلیب موی تو، آب چلیپا ریخته

گیرم نه ای چون آب نرم، آتش مباش از جوش گرم

آهسته باش ای آب شرم، از چشم رعنا ریخته