مانا که خود نساختی اسکندر آینه

کز بیم رجم برنشود دیو بر فلک

وز بهر عیب کم طلبد اعور آینه

گر نه ردیف شعر مرا آمدی به کار

این را نقیضه ای است که گفتم بدین طریق

گر ذره ای ز نور تو افتد بر آینه

بادت جلال و مرتبه چندان که آسمان