گر ذره ای ز نور تو افتد بر آینه

گر نه ردیف شعر مرا آمدی به کار

مانا که خود نساختی اسکندر آینه

این را نقیضه ای است که گفتم بدین طریق

بادت جلال و مرتبه چندان که آسمان

هر صبح دم برآورد از خاور آینه

حاسد ز دولت تو گرفتار آن مرض