کرده به جور جو جوت هم به جوال او دری

جز جگری نخورده ای بر سر خوانچه زر برآیدت

عمر تو می خورد تو هم در غم خوانچه زری

کرده چرخ جو به جو دیده و آزموده ای

در ده از آن چکیده خون ز آبله تن رزان

کبله رخ فلک، برد عروس خاوری

از پس زر اختران کامده بر محک شب