که همت را زناشوئی است از زانو و پیشانی

نثار اشک من هر شب شکر ریزی است پنهانی

چو هم زانو شوم با غم، گریبان را کنم دامن

سر من از سر زانو کند دامن گریبانی

سرم زان جفت زانو شد که از تن حلقه ای سازم