سر من از سر زانو کند دامن گریبانی

نثار اشک من هر شب شکر ریزی است پنهانی

که همت را زناشوئی است از زانو و پیشانی

چو هم زانو شوم با غم، گریبان را کنم دامن

سرم زان جفت زانو شد که از تن حلقه ای سازم

در آن حلقه ترازو دار بیاعان روحانی

دلم کعبه است و تن حلقه چگونه حلقه ای کانرا