به دست همت از خاطر برانم غم که سلطانان

که عنقا مورخوان گشت و سلیمان مرد هم خوانی

وگر چون عیسی از خورشید سازم خوانچه زرین

پر طاووس فردوسی کند برخوان مگس رانی

مگس ران ها کنند از پر طاووسان بستانی

نکوئی بر دل است از دهر و بد بر طبع آلوده

طرب بر مردم است از عیدو غم بر گاو قربانی