طرب بر مردم است از عیدو غم بر گاو قربانی

به دست همت از خاطر برانم غم که سلطانان

مگس ران ها کنند از پر طاووسان بستانی

نکوئی بر دل است از دهر و بد بر طبع آلوده

دلم را منزلی پیش است و واپس ماندگان از پس

که راهش سنگ لاخ است و سم افکنده است پالانی

به هفتاد آب و خاک از دل بشویم گرد ظلمت را