به آب و دانه ایشان بساز ار مرغ ایشانی

شبه را کز سیه پوشی برآمد نام آزادی

به از یاقوت اطلس پوش داغ بنده فرمانی

نماند آب وفا جائی مگر در جوی درویشان

چه آزادند درویشان ز آسیب گران باری

چه محتاجند سلطانان به اسباب جهان بانی

بدا سلطانیا کورا بود رنج دل آشوبی