از خوانچه گردون نکنی زله گدائی

شو خوانچه کن از زهره دلان پیش که گیتی

رستی خورد از خوانچه زرین سمائی

چون خوانچه کنی تا ز سر گرسنه چشمی

چون خوانچه گردون که نوالت همه زهر است

نانت ز چه شیرین و تو چون تلخ ابائی

چون پوست فکند و ز دهان مهره برآورد