چون پس هر هزار سال اهل دلی نیاورد

معجزه را همین قدر هست گوای راستین

اهل نماند بر زمین، اینت بلای آسمان

خاک بر آسمان فشان هم ز جفای آسمان

این همه جان چه می کند دور برای آسمان

ای مه مگو کآسمان اهل برون نمی دهد

اهل که نامد از عدم چیست خطای آسمان