زعم من است کآسمان سجده سگدلان کنم

پا و سری پدید نه چون سر و پای آسمان

گرچه به موئی آسمان داشته اند بر سرم

موی به موی دیده ام تعبیه های آسمان

زان چو دم سگان بود پشت دوتای آسمان

بس که قفای آسمان خوردم و یافتم ادب

تا ادب اذ السما کوفت قفای آسمان