زان چو دم سگان بود پشت دوتای آسمان

گرچه به موئی آسمان داشته اند بر سرم

موی به موی دیده ام تعبیه های آسمان

زعم من است کآسمان سجده سگدلان کنم

بس که قفای آسمان خوردم و یافتم ادب

تا ادب اذ السما کوفت قفای آسمان

جیب دریده می رود گرد قواره زمین