چون گشت سپیدی رخ از سرخی مه پنهان

چون بنده اقبالش احرار همه عالم

می جام بلورین را دیدار همی پوشد

خورشید مه نو را رخسار همی پوشد

گوئی که به روم اندر بلغار همی پوشد

می چون زر و جام او را چون کفه معیار است

از سرخی رنگ زر معیار همی پوشد