بر باغ قلم درکش وان کوره پر آتش کن

رومی شود آن هندو دیدار همی پوشد

از خانه به روزن شد بر بام چو سر بر زد

گویی که عذار رز دیوار همی پوشد

چون پیرهن از کاغذ کهسار همی پوشد

تا زورقی زرین گم شد ز سر گلبن

کوه از قصب مصری دستار همی پوشد