چشم مستش را کباب است آرزو زین روی را

کاین چه بی آبی است چندین و آن چه آب است آن همه

خون خلقی ریخت وانگه سرخیی بر دامنش

آن رنگ پروز است آن خون ناب است آن همه

قصد دلها می کند یعنی کباب است آن همه

شحنه وصلش خراج از عالم جان برگرفت

جای دیگر شد که می داند خراب است آن همه