خانه ها تاری شود چون پرده بر روزن کشند

آه من چندان فروزان شد که کوران نیم شب

از فروغ سوز آهم رشته در سوزن کشند

دیده من شد سپید از هجر و دل تاریک ماند

با خسان درساختی تا بر در و در بزم تو

من غم هجران کشم و ایشان می روشن کشند

نیکویی کن رسم بدعهدان رها کن کز جفا