زلف شب رنگ تو آمد فتنه دوران درگرفت

ترک تاز غمزه تو غارت از جان درگرفت

رای قربان کرد و اول زخم ز ایمان درگرفت

روزگاری روزگار از فتنه ها آسوده بود

کار ما خود رفته بود از دست باز از عشق تو

دهر زخمه درفزود و چرخ دستان درگرفت

خوی تو با ما چه روزی زندگانی کرده بود