سروری کز روی نسبت وز عروسان صفا

چون رهم کز پای من تا سر به طوفان درگرفت

دل که از درگاه تو محروم شد محروم وار

رفت و راه آستان صدر ایران درگرفت

هم پسر عم من است امروز و هم داماد من

خاک پایت دیده ها را روشنایی می دهد

هر سحر بوی تو با جان آشنایی می دهد