بلی در معجز و برهان براهیم این چنین باید

که نفس زنده پخته است زیر ژنده خامش

به طفلی بت شکست از عقل در بتخانه شهوت

برآمد اختر اقبال و دید و هم نشد رامش

که نه صیدش کند اختر نه دامن گیرد اصنامش

اگر دجال شکلی سنگ زد بر کعبه جاهش

هم اکنون ز آفت گردون بگردد نقش ایامش