خاقانیا سگ جان شدی، کانده کش جانان شدی

ز آه سحرگاهش کنون رو سنگ باران تازه کن

از صور آه اخترشکن، طاق فلک ها درشکن

بند طبایع برشکن هر چار طوفان تازه کن

در عشق سر دیوان شدی، نامت به دیوان تازه کن

عشق آتشی کابت ربود از عشق نگریزی چه سود

آن دل که در بغداد بود اکنون به شروان تازه کن