در عشق سر دیوان شدی، نامت به دیوان تازه کن

از صور آه اخترشکن، طاق فلک ها درشکن

بند طبایع برشکن هر چار طوفان تازه کن

خاقانیا سگ جان شدی، کانده کش جانان شدی

عشق آتشی کابت ربود از عشق نگریزی چه سود

آن دل که در بغداد بود اکنون به شروان تازه کن

چون جام گیری داد ده، می تا خط بغداد ده