هستم به چشم دوستان هستی که پیدا نیست آن

صبح خرد چون شد عیان نقاب پنهان نیستم

ساقی غم را ز اندرون چون سوخته بیدم کنون

تا چند بارم اشک خون گر رواق افشان نیستم

بهر چه هستم بی نشان، گر وصل جانان نیستم

گر کس بود سگ جان منم این چرخ سگ دل دشمنم

تا کی زید زرین تنم گر آهنین جان نیستم