ای از چهار گوشه عالم سرآمده

ای ز آسمان به صد درجه سرشناس تر

سر دقایق ازلت از برآمده

عالم همه به سوک جگر گوشه تواند

پیش سپید مهره مرگ اصفیا نگر

از مهره های نرد پریشان تر آمده

تضمین کنم ز شهر خود آن بیت را که هست