پیش سپید مهره مرگ اصفیا نگر

سر دقایق ازلت از برآمده

عالم همه به سوک جگر گوشه تواند

ای از چهار گوشه عالم سرآمده

از مهره های نرد پریشان تر آمده

تضمین کنم ز شهر خود آن بیت را که هست

با اشک چشم سوز دلت درخور آمده