ملکت چو ملک سام و سکندر بساز و تو

دل چون تنور گشته و طوفان برآمده

دیوان عمر تو ز فنا بی گزند باد

ای ملک را بقای تو سر دفتر آمده

همسان سام و همسر اسکندر آمده

نی خوش نگفته ام ز در بارگاه تو

هم سام و هم سکندرت اجرا خور آمده