دیوان عمر تو ز فنا بی گزند باد

با اشک چشم سوز دلت درخور آمده

کشتی ز صبر ساز که داری ز سوز و اشک

دل چون تنور گشته و طوفان برآمده

ای ملک را بقای تو سر دفتر آمده

ملکت چو ملک سام و سکندر بساز و تو

همسان سام و همسر اسکندر آمده