اجری کام ز دیوان مرادم نرسید

اینت دردی که ز درمانش اثر می نرسد

دل پر درد تهی دو به دوائی نرسید

خود دوا بر سر این درد مگر می نرسد

چون برانند عجب داری اگر می نرسد

چه عجب گر نرسد دست به فتراک مراد

کز بلندی است به جائی که نظر می نرسد