به نمک ماند گریه به گه بست و گشاد

که چو خواهم مددی ساخته تر می نرسد

آه ازین گریه که گه بندد و گه بگشاید

که به کعب آید و گاهی به کمر می نرسد

گرچه او را ز دی و تیر خبر می نرسد

گه که بگشاید جیحون سوی آموی شود

گه که بسته شود آتل به خزر می نرسد