چکنم چون سر دندان به جگر می نرسد

پشت دست از ستم چرخ به دندان خوردم

گه ز خوان پایه غم قوت دگر می نرسد

از بن دندان خواهم که جگر هم بخورم

گرچه بسیار غم آمد دل خاقانی را

هیچ غم در غم هجران پسر می نرسد

شمسه گوهر و شمع دل سرگشته من