گرچه بسیار غم آمد دل خاقانی را

گه ز خوان پایه غم قوت دگر می نرسد

از بن دندان خواهم که جگر هم بخورم

چکنم چون سر دندان به جگر می نرسد

هیچ غم در غم هجران پسر می نرسد

شمسه گوهر و شمع دل سرگشته من

که زوال آمدش از طالع برگشته من