دو کف تو گواه و دو باید همی گوا

چون مهر بی نفاق کنی در جهان نظر

چون ابر بی دریغ دهی خلق را عطا

اقرار کرد مال به جود تو و بس است

جاه تو را به گردون تشبیه کی کنم

گفته است هیچکس به صفت راست را دوتا؟

عزم تو را که تیغ نخوانیم، خرده ای است