چون مهر بی نفاق کنی در جهان نظر

بینا به نور رای تو شد دیده ذکا

بر هر زبان ثنای تو گشته است چون سخن

در هر دلی هوای تو رسته است چون گیا

چون ابر بی دریغ دهی خلق را عطا

اقرار کرد مال به جود تو و بس است

دو کف تو گواه و دو باید همی گوا