بینا به نور رای تو شد دیده ذکا

پیران روزگار سپرها بیفکنند

در صف عزم چون بکشی خنجردها

گویا به لفظ فهم تو آمد زبان عقل

بر هر زبان ثنای تو گشته است چون سخن

در هر دلی هوای تو رسته است چون گیا

چون مهر بی نفاق کنی در جهان نظر