آزاده را که جوید نام نکو به شعر

یاقوت زرد نیکو ماند به کهربا

هرچند کز برای جزا بایدم مدیح

والله که بر مدیح نخواهم ز تو جزا

چون بندگان ز خلق نباید ستد بها

در مدحت تو از گل تیره کنم گهر

هرگز چو مدحت تو که دیده است کیمیا؟