در مدحت تو از گل تیره کنم گهر

والله که بر مدیح نخواهم ز تو جزا

آزاده را که جوید نام نکو به شعر

چون بندگان ز خلق نباید ستد بها

هرگز چو مدحت تو که دیده است کیمیا؟

امروز من چو خار و گیاام ذلیل و پست

از باغ بخت، نوکندم هر زمان بلا