امروز من چو خار و گیاام ذلیل و پست

چون بندگان ز خلق نباید ستد بها

در مدحت تو از گل تیره کنم گهر

هرگز چو مدحت تو که دیده است کیمیا؟

از باغ بخت، نوکندم هر زمان بلا

تو آفتاب و ابری کز فر و سعی تو

گل ها و لاله ها دمد از خار و ازگیا