از ساقی یی چو ماه سما جام باده خواه

ای آفتاب! نور نیابد همی سها

تا دولت است و نعمت با بخت تو بهم

از لهو و از نشاط زمانی مشو جدا

بر لحن و نغمه صنمی چون مه سما

زان شادی و طرب که دو رخسار او گل است

بر حسن او بهشت زمان می کند ثنا