تا دولت است و نعمت با بخت تو بهم

ای جاه و بخت تو همه دارو و توتیا

ای نوبهار! سرو نبیند همی تذرو

ای آفتاب! نور نیابد همی سها

از لهو و از نشاط زمانی مشو جدا

از ساقی یی چو ماه سما جام باده خواه

بر لحن و نغمه صنمی چون مه سما