ای آفتاب! نور نیابد همی سها

بیمار گشت و تیره، تن و چشم جاه و بخت

ای جاه و بخت تو همه دارو و توتیا

ای نوبهار! سرو نبیند همی تذرو

تا دولت است و نعمت با بخت تو بهم

از لهو و از نشاط زمانی مشو جدا

از ساقی یی چو ماه سما جام باده خواه