بسی شگفت تر از حال وامق و عذراست

ز بس بلا که بدیدم چنان شدم به مثل

که گر سعادت بینم گمان برم که بلاست

تو حال و قصه من دان که حال و قصه من

اگرچه بر سرم آتش ببارد از گردون

ز حال خود نشوم، اعتقاد دارم راست

گهر بر آن کس پاشم که در خور گهر است