که تیر شب را بر قوس چرخ پیکانند

روندگان سپهرند لنگشان خواهم

ز بهر آن که مرا رهبران زندانند

اگر خلندم در دیده، نیست هیچ شگفت

روا بود که از این اختران گله نکنم

که بی گمان همه فرمانبران یزدانند

زاهل عصر چه خواهم که اهل عصر همه