فر تو در حزیران ظلی بود ظلیل

محکم ترست حزم تو از کوه بیستون

صافی ترست عزم تو از خنجر صقیل

طبع تو در زمستان باغی بود خرم

جز بهر خدمت تو نبندم میان به جهد

روزی اگر گشاده شود پیش من سبیل

بر مرکب هوای تو در راه اشتیاق