روزی اگر گشاده شود پیش من سبیل

طبع تو در زمستان باغی بود خرم

فر تو در حزیران ظلی بود ظلیل

جز بهر خدمت تو نبندم میان به جهد

بر مرکب هوای تو در راه اشتیاق

سوی تو بر دو دیده روشن کنم رحیل

آنم که دست دهر نیابد مرا ضعیف