او از شکاف روزن پرد بر آسمان!

هر ده نشسته بر در و بر بام سمج من

بایکدگر دمادم گویند هر زمان:

خیزید و بنگرید نباید به جادویی

هین برجهید زود که حیلت گریست او

کز آفتاب پل کند از باد نردبان!

البته هیچکس بنیندیشد این سخن