چون مدح من تو نشنوی از هیچ مدح خوان

تا شکر گویمت ز دماغی همه خرد

تا مدح خوانمت به زبانی همه بیان

چون شکر من تو نشنوی از هیچ شکر گو

تا در دهان زبان بودم در زبان مرا

آرم زبان به شکر و ثنای تو در دهان

و آن گه که بی ثنای تو باشد زبان من